Proces Periode 3

Opstart GIST

Tijdens GIST begin ik waar ik mee geëindigd ben tijdens Artistieke Praktijk. Ik ben daar pas laat op een gegeven gekomen, maar ik nu graag op verder door wil werken. Ik heb verschillende dingen, die mij typeerden tijdens deze studie, proberen samen te voegen tot één werk. De één-lijn poppetjes, de portretten in kleurvlakken... Dit alles samengevoegd in een schilderij die de grootte heeft van de schouw in de expositieruimte.

Ik wilde de maskerstijl blijven behouden, die eigenlijk zowel in de één-lijn tekeningen als in de kleurvlak-portretten naar voren kwamen. Dit is een gegeven waar ik na artistieke praktijk op uit kwam en wat ik nu graag als mijn stijl willen laten voortzetten.

Februari

Hoe bereik ik dat masker-effect?

Mede door de versimpelde weergave van de ogen. Daarnaast kun je altijd een soort van vlakken verdeling herkennen in het beeld.

Een verdieping maken. Hoe ga ik nu hierop verder?

Ik ben verder gaan werken in lijnvormen en opvallende kleuren. Om te kijken wat het doet als ik een gedeelte van het gezicht realistisch maak, ben ik één oog realistischer gaan maken. Het geeft het beeld een hele andere dimensie. Ik wil gaan experimenteren met in hoeverre de lijnen ook op een hoofd moet lijken, of zegt een oog al genoeg? Ik heb bij het portret met de paarse achtergrond heb ik redelijk de gezichtslijnen behouden, te zien bij de kaaklijn. Bij de andere heb ik dit iets meer losgelaten om te kijken wat dat doet. Ik vind dat kleur hierin wel een belangrijk gegeven is omdat dit ook wat meer de persoonlijkheid van het persoon kan vertellen. Omdat je details en emoties in het gezicht weglaat door alleen lijnen te gebruiken is kleur essentieel voor mij om dat wel een bepaald gevoel over dat persoon te kunnen overbrengen.

Vraag voor mezelf: Is die kleur echt zo belangrijk? Wat als ik dit beeld in zwart-wit maak?

Inspiratie hierbij: Loribelle Spirovski

Feedbackronde:

Tijdens de feedbackronde kreeg ik het volgende terug:

Spannend beeld, blijft binnen jou stijl.- Het oog spreekt meer dan de ogen die je eerst maakte.- Dit is wel een must als je zo weinig lijnen gebruikt om het beeld sprekend te maken.- Benieuwd naar meer. Kun je dit ook met andere materialen doen?

NOG TOE TE VOEGEN: UITKOMSTEN GASTLES WIM BRAAKSMA: LIGT NOG OP SCHOOL

Maart

Gastles Wim Braaksma (10-03-2020):

De gastles van Wim Braaksma vond ik heel interessant. Hij vertelde over kernkwaliteiten, valkuilen, uitdagingen en allergieën en hoe deze met elkaar te maken hebben. Ik vond dit weer even heel verhelderend om te doen. het was voor mij weer even een momentje van realisatie dat er niet perse een goed of fout zit in een bepaald gedrag, het is maar hoe je er naar kijkt en hoe je er gebruik van maakt. Ik kon hierna weer wat beter dingen loslaten en wat beter op mezelf focussen. Ook hebben we nog een test gedaan. Daaruit kwam dat ik een Piekeraar ben.

Een piekeraar hield het volgende in:

Kernkwaliteit: Openheid/verantwoordelijkheid

Valkuil: Besluiteloosheid/ gebrek aan zelfvertrouwen

Uitdaging: Besluitvaardigheid / op zichzelf vertrouwen

Allergie: Egoïsme/ onbekommerdheid

Met tape

Om even iets totaal anders te doen ben ik gewoon bezig gegaan en heb ik een eigen gemaakt doek beplakt met tape in een versimpelde vorm van twee personen. Daarna ben ik het in onrealistische kleuren gaan beschilderen om vervolgens alle tape er af te trekken. Het eindresultaat is zeker is anders dat ik hiervoor deed, wel blijven de lijnen, kleuren en maskerachtige vormen een hoofdrol spelen. Wel ben ik van mening dat het bij deze ene keer blijft omdat ik het een beetje een knutseleffect vind hebben... niet een volwaardig werk.

Schilderij warm/koud contrast (50x50 cm, acryl)

17-03-2020

De eerste week thuis heb ik een schilderij gemaakt waar ik iets bewuster met kleur ging werken. Ik wilde voornamelijk koude kleuren gebruiken en dan een klein element laten knallen door een warme kleur te pakken. Ik ben hier weer teruggevallen op de masker hoofden, dus niet de ogen in detail gedaan. Dit had ik in eerste instantie open liggen, heb het eerste niet gedaan om het later nog te kunnen veranderen. Maar nu het klaar is heb ik ervoor gekozen om de ogen zo te laten omdat het meer in het geheel past dan een gedetailleerd hoofd.

Spiegel schilderij (115x75 cm, acryl)

23-03-2020

Ik heb tijdens ART-Rotterdam een schilderij gezien waar gebruik werd gemaakt van een spiegeling. Ik heb helaas de foto van dit schilderij niet meer en kom niet meer op de naam. Wel weet ik dat ik die spiegeling erg mooi vond. De ene helft was gewoon de werkelijkheid en de andere helft was een spiegelbeeld van het bovenste deel en deze was iets langgerekter. Ik ben zelf ook aan de slag gegaan met dit gegeven. (nog niet klaar)

Fysieke maskers van wol

20-03-2020

Ik ben de hele tijd bezig met van die maskerfiguren. Overal komt dat woord ook terug, waarom maak ik niet een echt masker? Mede om even los te komen van het schilderen en de standaard kader die een schildersdoek aanneemt. Ik ben eigenlijk zonder idee begonnen. Ik heb gekeken naar wat voor materialen ik in huis had, wat geen verf was... Ik ben begonnen met papier-maché over een ballon. Ik heb de kenmerkelijke wangen wat dikker gemaakt en ook de neus alvast wat vormgegeven met de papier-maché. Dit heb ik goed laten drogen en daarna ben ik met wol en behanglijm gewoon aan de slag gegaan. Bij de eerste heb ik geen bewuste keuzes gemaakt qua kleuren. Ik pakte gewoon wat ik in huis had. De eerste vind ik qua vorm goed gelukt, je ziet niet meer duidelijk de ballonvorm terug, waar ik eerst wel bang voor was. Ook is hij erg stevig. Verder vind ik het een interessant beeld geworden waar ik zeker meer mee wil gaan experimenteren. Het materiaal wol vind ik een meerwaarde bij dit beeld omdat het masker zelf best iets engs heeft, maar door het zachte materiaal wordt het toch iets liever, je wil het aanraken.

Masker 1; 30x20 cm

De maskers zijn gemaakt van kranten waar in bijna elke zin wel het woord corona wordt gebruikt. Corona maskers.

Later toegevoegd:

Tip van Marit:

Moeten jou maskers geen mondkapje?

Ik: Is het masker niet het mondkapje zelf?

Wel uitgeprobeerd.

23-03-2020

De tweede (40x25cm) die ik maakte was ook nog erg experimenteel. Ik wilde een groter masker maken dan de eerste en heb hiervoor XL ballonnen gekocht. Hier ben ik vervolgens weer met papier-maché op gaan werken. Helaas kromp deze ballon sneller dan het papier-maché droogde.. hierdoor ontstonden er veel kreukels. Ik heb dit maar laten gaan en het toeval geaccepteerd. Het werkte hierdoor wel moeilijker met de wol op het papier, omdat er veel kleine dunne kreukels in zaten. Ik heb bij de tweede de kleuren van het wol bewuster uitgekozen. Ik wilde werken met warme kleuren in een kwaliteitscontrast. Daarnaast heb ik gekozen voor nog een kleur die er iets vanaf stapt om zo wat meer contrast erin te krijgen. Verder ben ik gewoon weer aan het werk gegaan zonder echt vooraf bedacht te hebben wat ik ermee wilde uitstralen.

Ik vind de kreukels in het tweede masker geen meerwaarde geven, het is wat rommeliger en minder netjes. Dit omdat het erg moeilijk was om op te werken. Wel vind ik de grootte wat pakkender dan de kleine masker.

29-03-2020

Het derde masker (33x23cm) heb ik iets meer gebaseerd op eerder gemaakte schilderijen. De kleur en de vorm heb ik geprobeerd wat na te maken. Het zijn dus nu de masker figuren van het schilderij, maar nu als echt masker. Dit masker heb ik niet met een ballon gemaakt maar met een aluminium schaal die ik gebogen heb naar de vorm die ik wilde. Omdat het wol niet goed blijft plakken op de aluminium heb ik nog een dun laagje papier mache er overheen geplakt.

Het masker lijkt niet volledig op het schilderij, wel zijn de kleuren en de opzet van het hoofd van het schilderij afgeleidt.

------------------------------------------------------------------------

Onderzoek/inspiratie maskers in de kunst

Gauri Gill

Als tip kreeg ik van Agnes de volgende kunstenaar toegestuurd: Gauri Gill. Gill maakt foto’s over staatlozen of groeperingen die onderdrukt worden door de autoriteiten. Zij maakte een portretserie waarbij zij een familie in India vroeg om maskers te maken. Deze keer niet om goden uit te beelden zoals dat gebruikelijk is. Maar om aandacht te vragen voor de dagelijkse realiteit. Dit levert bijzondere portretten op die zweven tussen droom en werkelijkheid.

Wat ik erg mooi vind aan deze kunstenaar is dat het masker bijna volledig opgaat in het beeld, alsof het masker ook echt het hoofd is van de persoon. Door middel van de maskers verteld ze een verhaal over de ontwikkelende wereld.

Dit werk laat me nadenken over de actualiteit, het corona virus. Mensen dragen nu veel mondkapjes, maskers. Kan ik hier iets mee?

Nienke Maat

Nienke Maat is een stad fotograaf uit Groningen. Ze stapte op de fiets en portretteert mensen die vanwege ‘corona’ in thuisisolatie zitten in de deuropening. ,,We houden afstand, maar het voelt toch wel wat illegaal.’’ Op de drempel van twee werelden.

Ik zat zelf te denken om mij te laten inspireren door het werk van zowel Gauri Gill en Nienke Maat.

Bertjan Pot

De Nederlandse productontwerper Bertjan Pot staat bekend om zijn eigenzinnige ontwerpen. Design is voor hem een zoektocht naar een eenvoudige maar eigenwijze oplossing. Pas als materiaal en constructie tot een voor hem logische combinatie zijn samengebracht, is zijn ontwerp geslaagd. Zijn keuzes lijken simpel maar bezitten vaak iets ongewoons. De resultaten zijn bekend: de ‘Random Light’, de ‘Stairway to Heaven’, de ‘Random Chair’ en zijn serie maskers.

Ik vind Bertjan Pot een bijzonder inspirerende artiest. Het start voor Pot bijna altijd met de mogelijkheid van een materiaal en of een productietechniek. Vaak is het een kleine vondst: een steek, een knoop of een andere manier om iets samen te brengen. Wanneer deze ingreep wordt herhaald, ontstaat er een ding. Ik heb mij verdiept in de manier hoe hij de maskers maakt. Hij gebruikt touw die bij aan elkaar maakt net een naaimachine. Hij wilde een kleed maken maar tijdens het proces is hij op het idee gekomen om er een masker van te maken en zo was het idee geboren. Het moet een waardevol ding worden, hoe simpel of knullig het ook is gemaakt, hoe goedkoop of lelijk de grondstof ook is. In de eerste oogopslag zit de verleiding, in de tweede mogelijk de herkenning.

Afrikaanse maskers

Maskers spelen in heel Afrika een zeer grote rol. Iedere stam heeft zijn eigen masker en feest. Bij veel stammen wordt het vereren van de voorouders en doden uitbundig gevierd. Jonge mannen leren hoe de maskers moeten worden gemaakt, en maken deze vervolgens dan ook zelf. Vrouwen doen dit niet. Ze vieren/vereren de tweede begrafenis van hun voorouderen, die volgens hen niet dood zijn maar ergens anders leven. Ze kunnen ze nog dingen vragen, maar de voorouderen kunnen hen ook straffen. Om dat te voorkomen houden ze offerrituelen en vieren/vereren ze hun voorouderen met deze maskers.

De maskers nemen vaak de vorm in van een dier. Ook praten ze niet. Een masker betekent bij de afrikanen niet dat alleen het hoofd, het hele lichaam is het masker. De outfit en de voorwerpen die ze in hun handen houden.

------------------------------------------------------------------------

Fotoserie masker

30-03-2020

Door het onderzoek dat ik gedaan heb leek mij het ook interessant om een fotoserie te maken van mensen in thuis quarantaine. Deze mensen laat ik dan een masker dragen die ze zelf uitzoeken. Op deze manier wil ik het onwerkelijke van deze situatie verbeelden. De foute droom waar we inzitten. De verandering wat we doormaken, een masker ter bescherming. Mensen kijken anders naar elkaar.

De foto's hiernaast zijn even twee voorbeelden van mijn idee. Nadeel is wel dat het eigenlijk niet verantwoord is om met deze maskers langs de deuren te gaan, omdat bacterie 6-8 uren op stof blijft leven... In ieder geval is het wel iets waar ik over wil nadenken.

Dit idee is een combinatie van inspiratiebronnen Nienke Maat en Gauri Gill.

feedback hierop van mijn groepje (31-03-2020):

Marit:

Je kan niet langs mensen langs de deuren maar omdat mensen van elkaar kunnen vervreemden. Kunnen de maskers ook met elkaar communiceren? Ik vind de rechter best ook wel een beetje griezelig.
Docu van Picasso maskers

Rianne:

Leuk om te zien dat je actueel bezig bent met het thema thuis quarantaine in jouw omgeving en iemand hebt gevonden die met fotografie hetzelfde doet in Groningen. En bij Gauri gill lijken de maskers voor mij het voorwerp die de mensen een persoonlijkheid geven die nog eens extra uitvergroot wordt. Leuk om te zien hoe je deze twee bronnen hebt weten te combineren tot je eigen werk. Je vraagt nog wat voor boodschap je masker heeft en laat het in het midden door suggesties te geven zoals; bescherming, creativiteit, veranderingen, droom waar men in leeft. Juist ik moet denken aan het bekende werk van pablo picasso

Les Demoiselles d’Avignon die zich ook liet inspireren door het primitieve, totemfiguren en maskers. Maar maskers worden ook ingezet door de kleine lokale bevolking in Afrikaanse en andere verre landen tijdens het dansen of rituelen die zij uitvoeren. Misschien ook een interessant thema, wat voor huiselijke rituelen hebben mensen in deze tijden van thuis moeten blijven zitten?

Jouw nadeel is dat de bacterie gemiddeld 6-8 uur op stof leven en niet

verantwoord is, in tijdens als deze kan je misschien kijken of je jouw maskers kunt photoshoppen op mensen hun gezicht/ hoofd. Of je kan de gist groep de opdracht geven om ook maskers te gaan maken op dezelfde manier zoals jij hebt gedaan en vragen of zij ook hun foto willen delen met jouw voor je gist project?

Ayla:

Ik vind de tweede foto van het lachende masker erg tof! Een beetje alsof je meteen valse glimlach thuis zit. We doen er soms lekker lollig over, maar de hele situatie is gewoon ruk. Ook erg mooi dat het door de reflectie van het licht toch ook wat lijkt alsof ze buiten zou staan bij het schuurtje. Het geeft ook weer net even wat extra afstand van de persoon die thuis zit, de afzondering die we momenteel hebben.

Ik heb ook je inspiratie bronnen opgezocht. Wat me opvalt aan de foto’s van Nienke is ondanks de soms wat sippe teksten die er bij staan, toch iedereen vrolijk op de foto staat. Wil je de situatie positief aanpakken?

Het werk van Gauri Gill spreekt mij voor deze situatie meer aan en staat denk ik wat dichter bij je eigen werk. De absurditeit van de mensen met maskers, die soms wel met elkaar omgaan, maar door een barrière afstand houden. De foto’s zijn wat grimmiger gemaakt.

Ik vind je GIST site trouwens ook erg netjes en duidelijk, goed bijgehouden!

Masker met een andere neus

31-03-2020

Nadat ik mij meer verdiept hebt in de maskers ben ik meer gaan nadenken over de vorm. Ik heb mij laten inspireren op de Afrikaanse cultuur en een masker gemaakt die iets meer op een dier lijkt. Ik heb de neus geïnspireerd op een varken (Joh echt?! ja echt ;-)). Ook heb ik bij dit masker de ogen open gelaten en deze ga ik uitsnijden. Zoals de meeste maskers ook hebben: je kunt erdoor heen kijken. Ik wil gaan kijken wat dat voor effect heeft, voornamelijk bij de fotoserie.

April

Masker van wc-papier

01-04-2020

Om een beetje in de Corona-sferen te blijven heb ik een nieuwe techniek geprobeerd met wc-papier. Ik heb pulp gemaakt met wc-papier dus, en behanglijm. Ik wilde kijken wat het effect hier van werd, plus het is gemakkelijker om andere vormen te creëren. Hiervoor gebruikte ik stroken krant en behanglijm. Dit werkt opzicht prima, alleen het is lastig om van de vorm af te wijken als ik bijvoorbeeld een ballon als ondergrond gebruik. De pulp is nu aan het drogen, wachten hoe het uitpakt.

Wachten dus digitaal

02-04-2020

Omdat het nieuwe masker nog niet klaar is met drogen moet ik wachten tot ik er met draad op kan werken. Om deze reden ben ik vandaag vooral bezig geweest met de site bijwerken, alvast 4 kunstenaars uitzoeken en door gemaild en wat digitaal geprutst. Ik heb even een foto van Nienke Maat bewerkt met maskers. Kijken hoe dat effect zou zijn, of de foto hiermee een hele andere betekenis zou uitstralen of niet. Ik heb eentje met mijn eigen maskers bewerkt en eentje met wat digitaal gemaakte maskers.

Het doet zeker wat met de foto. Je wordt even uit de realiteit gehaald door dat de gezichten niet realistisch zijn.

Wat wil ik zeggen met de maskers als ik het in een fotoserie zou inzetten?

Ik zou de maskers inzetten wanneer ik een fotoserie zou maken over het Corona-virus en dan gefocust op de thuis quarantaine. Ik zou foto's maken van mensen die in de voordeuropening zouden staan of achter het raam. Zeker met foto's achter het raam ontstaat er een duidelijke afstand. Het glas dat weerspiegeld de buitenwereld over het lichaam van de persoon die binnen staat.

Het masker vervreemd het beeld. Het geeft aan hoe vreemd deze situatie eigenlijk wel niet is. Het lijkt soms een boze droom, waar je elk moment uit kunt ontwaken. Maar ook kijken mensen anders naar elkaar. We zien elkaar als monsters: Iedereen kan die enge bacterie bij zich dragen. Iedereen is ineens eng en vies. We worden monsters wanneer we hamsteren. Daarnaast staat het masker voor de veiligheid die de mens achter een (mond)masker zoekt.

Deze crisis verbind de mens ook. Kijk naar al die gezinnen die nu ineens alle tijd met elkaar door moeten brengen, terwijl anders misschien ouders wel veel werken en kinderen de dagen op school en sport doorbrengen. Hoe ik in het beeld ook die verbintenis wil laten zien, moet ik nog over nadenken....